Zarówno atrybuty hreflang, jak i odnośniki kanoniczne wskazują pewną stronę robotom indeksującym, co może budzić pewne problemy. Jak wiadomo, robot Google jest algorytmem, który po prostu analizuje wysyłane do niego sygnały i przetwarzane dane. Nie jest w stanie samodzielnie sprawdzić i zdecydować, który adres należy indeksować.

Stosowanie na jednej stronie tagów rel=”cannonical” i hreflang nie jest dobrą praktyką. Może wprowadzać w błąd roboty Google i być źródłem problemów z indeksowaniem, a nawet obniżenia rankingu witryny. Brak jednoznacznego wskazania adresu do indeksowania sprawia, że robot Google wybierze go sam, a tego raczej nie chcemy, jeśli zdecydowaliśmy się na wykorzystanie rel=”cannonical”.

W takim przypadku zaleca się jedno z dwóch rozwiązań – usunięcie atrybutu wskazującego na adres kanoniczny lub powiązanie tego URL z samą stroną. Dzięki temu robot indeksujący przeanalizuje kod, w którym będzie jeden odnośnik do zaindeksowania – ten a elementu hreflang.

Dlaczego rezygnacja z adresu kanonicznego jest bardziej polecana niż usunięcie atrybutu hreflang? Drugi z wymienionych elementów wymaga ściśle określonej struktury w obrębie wszystkich stron, aby działać prawidłowo. Adres kanoniczny działa na innej zasadzie i proponowane rozwiązanie jest bardziej przyjazne SEO, ponieważ pozwala „zyskać więcej”.